Reagent dağıtımında gizli marj kaybı

Bir IVD distribütörü için en pahalı envanter hataları, hiçbir zaman "hata" adlı bir kalem olarak görünmez. Miad write-off'ları ve kaçan siparişler olarak görünür — ve ikisi aynı karardır.

Bir diagnostik distribütörüne marjının nereye gittiğini sorun, size tedarikçi fiyatını, kuru ya da zorlu bir müşteri pazarlığını gösterir. Bunlar gerçek. Ama nadiren adı konan, daha sessiz bir kayıp var; çünkü yüzlerce SKU'ya ince ince yayılmış ve birbirine zıt görünen iki probleme dağılmış durumda.

İlki fazla sipariş. Reagentlerin ve birçok laboratuvar sarfının kısa, kesin bir raf ömrü var. Bir hastanenin ya da laboratuvarın miadından önce tüketeceğinden fazlasını sipariş edin, fazlalık öylece durmaz — miadı dolar. Write-off doğrudan nakit kaybıdır ve üstüne fiziksel tıbbi stoğu imha etme maliyetini taşırsınız. O an tedbir gibi hisseder ("stoksuz kalmayalım"), ve lot dönene kadar görünmez.

İkinci problem tam tersi görünür: eksik sipariş. Hızlı hareket eden bir üründe açık kalın, satışı kaçırırsınız — ama diagnostikte bu, kaçan bir satıştan daha kötüdür. Bir hastane o testi yapamaz. Marjı kaybettiniz ve müşterinizin yenileme döneminde hatırlayacağı bir hizmet ilişkisini zedelediniz.

İşi zorlaştıran kısım şu: bunlar tek tek çözebileceğiniz iki ayrı problem değil. Tekrar eden tek bir kararın iki başarısızlık biçimi: bu döngüde her SKU'dan ne kadar sipariş edileceği. Stok açığından kaçınmak için miktarı yükseltin, miad riski yaratırsınız. Write-off'tan kaçınmak için düşürün, stok açığı riski yaratırsınız. Her SKU bu bıçak sırtının bir yerinde durur, doğru nokta her biri için farklıdır ve zamanla değişir.

Bir spreadsheet bunu neden taşıyamaz

Bir spreadsheet ve deneyimli bir satınalma yöneticisi, bir avuç SKU için bunu taşıyabilir. Sorun ölçekte. Birkaç yüz aktif SKU yöneten bir distribütör, her döngüde bu bıçak sırtı kararlarından birkaç yüz tane veriyor; her biri talep hızı, güncel stok, lot seviyesindeki miad tarihleri, mevsimsellik ve bundle kısıtlarıyla şekilleniyor. Kimse bu kadar değişkeni aklında tutamaz ve spreadsheet, en çok önem taşıyan boyutu tam da düzleştirir: her bir lotun, ne kadar hızlı satıldığına göre ne zaman miadının dolacağı.

Asıl mesele bu son nokta. Miad riski ürün seviyesinde bir gerçek değil — lot seviyesinde bir gerçek. Aynı SKU'nun, hızla satılan taze stoğun hemen yanında, sessizce write-off'a giden eski bir lotu olabilir. Ürün seviyesindeki bir görünüm bunları ortalar ve riski gizler. Raf ömrünü doğru yönetmek, miadı lot seviyesinde okumayı ve bir SKU satılmadan miadı dolma riski taşıdığında önerilen miktarı aktif olarak geri çekmesine izin vermeyi gerektirir.

Çözüm otomasyon değil — daha iyi bilgilendirilmiş bir insan

Problemi gördükten sonraki içgüdü, siparişi otomatikleştirmek olur. Biz tersini savunuyoruz. Satınalma yöneticisi, verinin asla göremediği bir bağlam taşır: bir ileri taahhüt, müşteriye özgü bir düzenleme, bir tedarikçi ilişkisi. Amaç bu yargıyı değiştirmek değil — onu güçlendirmek. İyi bir sipariş karar destek aracı her sinyali (hız, stok günü, miad riski, marj) gerekçesi ekli biçimde önünüze koyar, bir miktar önerir, ve nihai kararı tam da ait olduğu yerde bırakır.

Böyle yapıldığında, gizli kayıp görünmez olmaktan çıkar. Her öneri savunulabilir, her override bilinçlidir, ve iki yönlü kayıp — rafta çürüyen para, hiç kazanmadığınız marj — nihayet döngü döngü görebileceğiniz ve yönetebileceğiniz bir şeye dönüşür.